|
13-06-2007 - Zomaar een dagje
Zo, alle kinderen zijn weer veilig afgeleverd in hun diverse lokalen en met Tim alleen loop ik naar huis. Dan drinken we eerst samen een kopje thee voor we aan het werk gaan. We hebben een vol programma. Om te beginnen uiteraard de was: doen en opvouwen. De bedden afhalen en de kamers fatsoeneren. Om 9.35 gaan we naar beneden voor een kop koffie en fruithap. Terwijl Tim televisie kijkt schrijf ik ondertussen een boodschappenlijstje voor de hele week.
Na de Teletubbies gaan we naar de supermarkt. Tegen de tijd dat we zowel de Aldi als de C1000 hebben bezocht en alle boodschappen zijn opgeruimd is het alweer bijna tijd om de kinderen op te halen van school. Voordat ik ze ophaal maak ik hun broodjes alvast klaar om actiefilm-achtige taferelen te voorkomen. Het is dinsdag dus ze krijgen een Kaiserbroodje. Dan, om 11.30, wandelen Tim en ik samen naar school en pikken daar de kinderen weer op. Thuis lunchen we, en gaan de kinderen spelen. Om 12.45 breng ik ze weer naar school, leg Tim in bed en dan heb ik van 13 tot 15 tijd om les 2 van de cursus Samen Bevallen voor te bereiden voor vanavond. Twee uur om het gedeelte van mijn hersenen waar mijn Innerlijke Cursusleidster woont te activeren. Dat doe ik door de les door te nemen, en omdat het onderwerp Pijn is knijp ik mezelf ook maar een paar keer.
Om 15 uur maak ik de fruithap en een kan met ranja klaar en zet die op een dienblad klaar. Dan wandelen Tim en ik alweer de route naar school. De kinderen eten thuis fruit en ik vraag hoe hun dag was. Ze lijden allemaal aan Kinder Alzheimer dus ze weten van niets. Maar dat maakt niet uit. Het gaat er om dat ze de gelegenheid krijgen om hun verhaal te doen. Dat zeg ik tenminste maar tegen mezelf. En tegen Teuntjes Aquapet die begrijpend op en neer springt.
Daarna gaat iedereen zijns weegs. Ik bereid alvast het eten voor en maak de bedden weer op. Om half vijf ga ik koken en om 5 uur zitten we aan tafel. Tussen half 6 en 6 poets ik tanden en trekken de kinderen hun nachtkleding aan. Dan nemen ze plaats op de bank en kijken de Grote Drie: Sesamstraat, Villa Achterwerk en Klokhuis. Ondertussen ren ik rond om alles klaar te maken voor de cursus Samen Bevallen. Om 19.15 kunnen de cursisten binnen kunnen lopen.
Van 19.15 tot 21.30 geef ik cursus en daarna maak ik alles klaar voor de volgende ochtend. Tafel dekken, trommeltjes voorbereiden, kleding klaarleggen voor de volgende dag en dan neem ik in bed even wat ontspannende vakliteratuur door, namelijk de folders van deze week.
En dan is het tijd om te gaan slapen, want morgen begint alles weer opnieuw. En opnieuw, en opnieuw, en opnieuw.
Gepost door: lindaaaaaaaaaa op 13-06-2007 om 20:41
|
|
13-06-2007 - De liefde
Soms vraag ik me af; waar is de liefde eigenlijk. En is er nog wel voldoende in ons gezin? Soms ben ik zo druk met me staande te houden in mijn dagelijkse bestaan met de kinderen dat de liefde er wel eens bij inschiet. Dan ben ik druk met vallende bekers, ruzies, borden die moeten worden leeggegeten en dat soort zaken. Dan denk ik niet aan de liefde. Dan denk ik alleen maar "Hoe veel uur nog voor ze naar bed kunnen?". Maar als ze dan allemaal slapen, en ik bij ze ga kijken dan voel ik de liefde in mij opwellen. En de vraagtekens en twijfels of ik ze er wel genoeg van heb gegeven die dag. Dan weet ik waar de de liefde is: verpletterd onder teveel Realiteit.
Gepost door: lindaaaaaaaaaa op 13-06-2007 om 20:19
|
|
13-06-2007 - Vertedering
Soms verrast het me in de ogen van vreemden: vertedering. Vertedering bij de aanblik van Tim. Dan herinner ik mij dat een klein kind vertederend kan zijn, en dat ik mij ooit in overweldigende tederheid over mijn kinderen boog.
Dan kijk ik met nieuwe ogen naar Tim, die toch eigenlijk ook nog maar klein is.
Dan verschijnt ook in mijn ogen andermaal vertedering.
Dan zie ik weer hoe mooi hij is. Dan wandel ik met hem, en rent hij met wijd open armpjes en mond in mijn wachtende armen. Dan lijken we net een film.
Dan herinner ik mij weer vertedering, voordat ze werd verdrongen door opvoeding
Gepost door: lindaaaaaaaaaa op 13-06-2007 om 20:16
|
|
13-06-2007 - Regen
Ik vind het eigenlijk wel gezellig dat het zo regent. Nu hoef ik de kinderen tenminste niet steeds naar buiten te dwingen omdat buitenspelen zo gezond is. En ik hoef me ook niet bezwaard te voelen dat ik alweer niet aan het tuinieren ben. De regen is als het ware een gratis 'Verlaat de gevangenis' zonder betalen kaart. Het ontslaat mij van allerlei plichten, zonder schuldgevoel.
Ik doe gezellig de lampen aan, zet rustgevende muziek op, en de kinderen mogen kleurplaten printen. En terwijl de regen op de ramen klettert kleuren ze die langdurig, zodat het papier stukgaat en de tafel wordt meegekleurd.
Maar dat geeft allemaal niets, want het regent, dus het zegent.
En bij zoveel cm's zegen moet je niet zeuren over vernachelde tafels
Gepost door: lindaaaaaaaaaa op 13-06-2007 om 20:13
|
|
13-06-2007 - Bijblijven
Als moeder moet je natuurlijk wel een beetje opletten, want anders loop je zo achter de feiten aan. Dan slaap jij nog met Teletubbieposters boven je bed, terwijl je kinderen via Bob de Bouwer allang bij Goede Tijden, Slechte Tijden zijn aangeland. Dat bleek maar weer eens toen Teuntje vertelde over een voorstelling in de muziekschool over het Tinnen Soldaatje. Op meelevende toon deed Teuntje uit de doeken dat het Tinnen Soldaatje zo zielig was omdat hij een been verloor.
"Och, och, och," zei ik op droeve toon. "Dat is sneu zeg... toen kon hij zeker niet meer lopen?"
"Ja, duh!!!", antwoordde Teuntje. "Hij is van tin hoor!"
"Ach, was hij nog van tin ook?", probeerde ik nog een keer. "Dan zal hij helemaal wel moeilijk lopen..."
"Maham!!! Poppen kunnen helemaal niet lopen hoor.", zei Teuntje terwijl ze me meewarig aankeek. En verbeeldde ik het me of wierpen zij en Jan elkaar een veelzeggende blik toe?
Snel maakte ik een mentale notitie: "Kinderen weten dat poppen geen mensen zijn."
Voor toekomstige referentie zal ik deze belangrijke informatie vanavond ook nog even in mijn Teletubbie notitieboekje noteren.
Gepost door: lindaaaaaaaaaa op 13-06-2007 om 20:10
|
|
|